I Think I Saw a Kitten to swobodna gra logiczno-zręcznościowa na PC, w której sterujemy kotkiem przemierzającym skomplikowane labirynty. Łączy spokojną eksplorację z precyzyjnym poruszaniem się, gdzie powodzenie zależy od zaplanowania każdego ślizgu, by uniknąć natychmiastowej porażki spowodowanej przez zagrożenia i wrogów.
Rozgrywka
Podstawowy mechanizm polega na ślizganiu kotka po planszy aż do zderzenia ze ścianą lub obiektem. Taki styl ruchu wymaga przemyślenia pędu i pozycji, ponieważ kotek porusza się w linii prostej, dopóki nie napotka przeszkody. Gracz musi zebrać wszystkie trzy gwiazdy rozrzucone po labiryncie, omijając wrogów oraz zagrożenia środowiskowe, takie jak spadające skały czy podłogi z lawy. Dotarcie do ryby na końcu poziomu kończy etap i odblokowuje kolejny.
Poziomy zyskują na złożoności wraz z postępem. Wczesne etapy wprowadzają podstawowe trasy ślizgów i proste rozmieszczenie przeszkód. Późniejsze dodają nowe wzorce ruchu, gęstsze ustawienie wrogów oraz nakładające się zagrożenia, które wymagają wieloetapowego planowania. Kluczowe pozostaje opanowanie ślizgu kotka, by przeciskać się przez wąskie bezpieczne strefy i synchronizować ruchy z poruszającymi się zagrożeniami. Każda decyzja ma znaczenie, ponieważ jeden źle zaplanowany ślizg kończy próbę.
Tryby gry
Gra oferuje zawartość w formie ciągłej sekwencji poziomów bez trybów rywalizacyjnych ani wieloosobowych. Cała rozgrywka odbywa się w sesjach solo, a celem jest przejście każdego labiryntu przy jednoczesnym zebraniu wszystkich gwiazd. Postęp następuje naturalnie wraz z ukończeniem kolejnych etapów, a skalowanie trudności odbywa się wyłącznie w ramach tej jednej ścieżki wyzwań.
Postęp poziomów
Etapy są ułożone tak, by stopniowo wprowadzać mechaniki. Początkowe zagadki skupiają się na poruszaniu się po linii prostej i podstawowym omijaniu zagrożeń. Kolejne poziomy dodają nowe elementy, takie jak zmieniające się pozycje wrogów czy połączone zagrożenia środowiskowe. Taka konstrukcja zachęca do wielokrotnych prób tego samego etapu, by znaleźć optymalną drogę prowadzącą do zebrania wszystkich trzech gwiazd. Projekt nagradza obserwację i planowanie trasy, a nie samą szybkość czy refleks.
Czy warto zagrać?
Osoby lubiące metodyczne rozwiązywanie zagadek w lekkim, przyjemnym klimacie docenią mechanikę ślizgów i nawigację pośród zagrożeń. Brak presji czasowej pozwala na spokojne planowanie, a zbieranie gwiazd zwiększa wartość powtórek każdego etapu. Gracze szukający dynamicznej akcji lub elementów społecznościowych mogą uznać solo i poziomową formułę mniej atrakcyjną. Gra sprawdza się zarówno w krótkich sesjach, jak i przy dłuższym szlifowaniu tras przez trudniejsze poziomy.
