Teenage Mutant Ninja Turtles: The Cowabunga Collection to zbiór trzynastu klasycznych gier akcji z Żółwiami Ninja na PC. Tytuły te, pierwotnie wydane przez Konami w latach 1989-1994, bazują na kreskówce i komiksach z lat osiemdziesiątych. Grę wypełniają walki w trybie side-scrolling oraz platformowe etapy rozgrywające się w kanałach, na ulicach miasta i w bazach wroga, a niektóre części wprowadzają także podróże w czasie. Gracz wciela się w czterech żółwi - Leonarda, Michaela, Donatella i Rafaela - i walczy z przeciwnikami, takimi jak Klany Foot, używając broni i specjalnych ataków.
Rozgrywka
Podstawą rozgrywki jest przemierzanie poziomów, pokonywanie kolejnych fal wrogów i przechodzenie kolejnych etapów za pomocą prostych sterowników skupionych na ruchu, atakach i skokach. Każda gra zachowuje oryginalne mechaniki - od bijatyk w stylu arcade po pojedynki w trybie turniejowym i eksplorację na handheldach. Dodatki poprawiające komfort to m.in. możliwość zapisu w dowolnym momencie, funkcja przewijania rozgrywki oraz mapowanie przycisków pod współczesne pady. Obok wersji zachodnich znalazło się jedenaście japońskich edycji, różniących się nieznacznie zawartością lub poziomem trudności. Materiały dodatkowe obejmują szkice koncepcyjne oraz historyczne klipy, które przybliżają początki serii, nie ingerując w same gry.
Lokalny tryb podzielonego ekranu obsługuje wieloosobowe ustawienia znane z oryginałów, pozwalając na wspólną grę do czterech osób, o ile pozwalała na to pierwotna wersja sprzętowa. Tryb online dostępny jest w czterech wybranych tytułach i umożliwia zdalne sesje z zachowaniem opcji kooperacji lub walki. Mapowanie przycisków oraz funkcja przewijania działają w całym zbiorze, ułatwiając dostęp nowym graczom, przy jednoczesnym zachowaniu klimatu ery 8- i 16-bitowej.
Tryby gry
Podstawą większości części są kampanie jednoosobowe, prowadzące gracza przez kolejne etapy z przeciwnikami o określonym motywie. Opcje wieloosobowe różnią się w zależności od tytułu: w adaptacjach arcade i niektórych konsolowych portach pojawia się kooperacja, natomiast w grach bijatykowych dominują pojedynki. Wersje Tournament Fighters na różnych platformach oferują własne zestawy postaci i zasady walki inspirowane materiałem źródłowym. Trylogia na Game Boya skupia się na platformówce i zagadkach z ograniczoną liczbą walk. W kolekcji nie dodano żadnych trybów wykraczających poza te obecne w oryginałach.
Funkcje kolekcji
Jedenaście japońskich wersji wzbogaca bibliotekę o alternatywne grafiki, rozmieszczenie przeciwników lub zmiany balansu w porównaniu z edycjami zachodnimi. Do gier dołączono materiały archiwalne oraz unikalne szkice, które przybliżają proces projektowania postaci i poziomów. Dodatki te znajdują się poza rozgrywką i nie wymagają interakcji podczas sesji. Zbiór obejmuje wydania arcade, kartridże NES i SNES, porty na Sega Genesis oraz kartridże Game Boya, wszystkie uruchomione w emulacji z obsługą zapisu i przewijania.
Czy warto zagrać?
Recenzje są w większości pozytywne - średnie oceny Metacritic wahają się od 78 do 83 punktów w zależności od platformy. W pierwszym roku od premiery sprzedano ponad milion egzemplarzy. Zbiór trafia w gusta fanów retro akcji i historii TMNT, szczególnie tych, którzy cenią oryginalne tytuły wzbogacone o nowoczesne udogodnienia, takie jak przewijanie czy lokalna kooperacja. Funkcja online w wspieranych grach na starcie wykazywała niestabilność, co wpływało na jakość niektórych sesji. Po premierze w 2022 roku nie pojawiły się żadne dodatkowe sezony ani większe aktualizacje. Miłośnicy klasycznych bijatyk i side-scrollingowych walk znajdą tu bezpośredni dostęp do wpływowych tytułów bez konieczności osobnych zakupów czy konfiguracji emulatorów.
