Hearts of Iron IV to szczegółowa symulacja strategiczna osadzona w realiach II wojny światowej. Gracz wybiera dowolne państwo i kieruje jego rozwojem od połowy lat trzydziestych, równoważąc decyzje polityczne, produkcję przemysłową oraz kampanie wojskowe na lądzie, morzu i w powietrzu. Dodatek Eastern Front Planes wzbogaca grafikę i historyczną autentyczność jednostek lotniczych kilku krajów biorących udział w walkach na wschodzie.
Rozgrywka
Podstawą rozgrywki jest zarządzanie zasobami kraju za pomocą fabryk produkujących sprzęt oraz stoczni budujących okręty. Drzewka badań rozwijają technologie piechoty, czołgów, artylerii, floty i lotnictwa, a drzewka fokusów narodowych wyznaczają priorytety polityczne i militarne. Władza polityczna pozwala mianować doradców, wprowadzać ustawy i prowadzić działania dyplomatyczne. Walka toczy się za pomocą szablonów dywizji łączących piechotę, czołgi i jednostki wsparcia, a plany bitewne realizowane są na mapie uwzględniającej zaopatrzenie, teren i warunki atmosferyczne. Operacje lotnicze polegają na przydzielaniu samolotów do zadań takich jak przechwycenie, bombardowanie czy wsparcie bliskie, gdzie różnorodność modeli wpływa na skuteczność i wygląd maszyn podczas konfliktów nad Europą Wschodnią.
Dodatek Eastern Front Planes wprowadza ponad pięćdziesiąt nowych wzorów samolotów dla sześciu państw. Niemcy zyskują warianty bombowca nurkującego Ju-87 Stuka i średniego bombowca He-111, a także eksperymentalne konstrukcje pokładowe. W Związku Radzieckim pojawiają się myśliwiec LaGG-3, samolot szturmowy Il-2 oraz strategiczny bombowiec Tu-4. Polska otrzymuje bombowiec PZL.37 Łoś i prototypowe myśliwce, w tym PZL.56 Kania. Rumunia zyskuje myśliwce IAR oraz lekki bombowiec IAR 37. Węgry zyskują bombowiec dwupłatowy WM-16 i eksperymentalny myśliwiec RMI-8-X/V. Jugosławia otrzymuje BH-33 oraz prototypowy myśliwiec-bombowiec R-313. Wszystkie modele integrują się z istniejącymi systemami technologii i doktryn lotniczych bez zmian w mechanice gry.
Tryby gry
Gracze mogą prowadzić kampanie solo lub dołączać do sesji wieloosobowych z udziałem kilkudziesięciu osób. Tryb historyczny zachęca do odtwarzania wydarzeń i decyzji zgodnych z rzeczywistym przebiegiem II wojny światowej, natomiast tryb alternatywny pozwala na większe odstępstwa poprzez inne ścieżki rozwoju państw i sojusze. Oba warianty korzystają z tych samych systemów produkcji, badań i walki, różniąc się głównie reakcjami sztucznej inteligencji na działania gracza.
Mechaniki i frakcje
Frakcje powstają w wyniku dyplomacji i wspólnych ideologii, wpływając na handel, współpracę wojskową oraz roszczenia terytorialne. Pula siły żywej ogranicza rekrutację jednostek, a sieci logistyczne decydują o możliwości utrzymania sił z dala od własnego terytorium. Mechaniki walki powietrznej pozwalają przydzielać samoloty do ról strategicznych i taktycznych, a rozszerzona oferta modeli z dodatku Eastern Front Planes zapewnia większą różnorodność dla Niemiec, Związku Radzieckiego, Polski, Rumunii, Węgier i Jugosławii podczas kampanii w tym regionie. Regularne aktualizacje nadal rozwijają te elementy, zapewniając wsparcie wiele lat po premierze.
Czy warto zagrać?
Opinie graczy są w większości bardzo pozytywne, a najnowsze recenzje podkreślają głębię i wartość regrywalną tytułu. Symulacja przyciąga osoby ceniące zarządzanie powiązanymi systemami gospodarki, polityki i działań wojennych na dużą skalę w długich kampaniach. Osoby szukające rozbudowanej strategii II wojny światowej z ciągłym wsparciem treści, w tym wizualnymi ulepszeniami jednostek lotniczych, znajdą w obecnej wersji wiele wartości. Gracze preferujący lżejsze i szybsze strategie mogą uznać krzywą uczenia się oraz długość sesji za wymagające.
