Kerbal Space Program: Breaking Ground Expansion wzbogaca symulację lotów kosmicznych na PC o rozbudowane możliwości badań naukowych po lądowaniu oraz opcje konstrukcji mechanicznych. Gracze budują i wystrzeliwują statki kosmiczne, aby dotrzeć na inne ciała niebieskie, a następnie korzystają z nowych narzędzi do zbierania danych i badania powierzchni po przybyciu. Rozszerzenie integruje się bezpośrednio z istniejącą rozgrywką jednoosobową, nie zmieniając podstawowych zasad fizyki ani systemów konstrukcyjnych.
Rozgrywka
Po wylądowaniu na ciele niebieskim gracze rozkładają zestaw sprzętu naukowego z pojemnika transportowego. W skład wyposażenia wchodzą stacja centralna, antena wzmacniająca, panel słoneczny, stacja pogodowa, aktywny sejsmometr, RTG, moduł obserwacji goo oraz detektor jonowy. Urządzenia pozostają na miejscu przez określony czas, automatycznie zbierając pomiary i przesyłając wyniki do bazy. Aktywny sejsmometr wymaga celowych uderzeń w powierzchnię, aby zarejestrować aktywność sejsmiczną.
Na powierzchniach planet pojawiają się charakterystyczne formacje: meteoryty, kratery, wychodnie skalne i kriowulkany. Mniejsze obiekty mogą przenieść Kerbale pieszo, większe wymagają użycia łazików lub pojazdów bezzałogowych. Ramię robotyczne montowane na pojazdach umożliwia skanowanie formacji i pozyskiwanie danych bez konieczności fizycznego transportu.
Części robotyczne poszerzają możliwości projektowania statków. Zawiasy, tłoki, rotory i serwomechanizmy obrotowe występują w różnych rozmiarach i działają pod wpływem realistycznych sił, momentu obrotowego oraz zużycia energii. Dedykowany system sterowania koordynuje sekwencje ruchów wielu elementów na jednym pojeździe. Nowe futurystyczne skafandry uzupełniają wyposażenie Kerbalów podczas operacji powierzchniowych.
Tryby gry
Rozgrywkę organizują trzy główne tryby. W trybie kariery budowa pojazdów i realizacja misji powiązane są z systemem zasobów i progresji, który nagradza udane loty oraz zbieranie danych. Tryb nauki skupia się na wykonywaniu eksperymentów i odblokowywaniu technologii, pomijając zarządzanie karierą. Tryb sandbox usuwa wszystkie ograniczenia i zapewnia natychmiastowy dostęp do wszystkich części oraz lokalizacji.
Funkcje rozszerzenia działają we wszystkich trzech trybach. Rozstawiony sprzęt i skanowanie powierzchni zwiększają zyski naukowe w trybach kariery i nauki, a części robotyczne umożliwiają tworzenie nowych typów pojazdów w dowolnym trybie. Rozszerzenie nie wprowadza osobnych trybów gry.
Nowe narzędzia i systemy
Elementy robotyczne obsługuje dedykowany system sterowania, umożliwiający wykonywanie działań czasowych lub warunkowych, takich jak wysuwanie tłoków czy obracanie zawiasów w określonej kolejności. Zarządzanie energią nabiera znaczenia, ponieważ silniki pobierają prąd i zwiększają masę pojazdu. Skanowanie powierzchni za pomocą ramienia łazika stanowi alternatywę dla tradycyjnych misji zwrotu próbek z większych formacji.
Rozstawione stacje naukowe działają autonomicznie po umieszczeniu, pozwalając graczowi kontynuować inne czynności podczas gromadzenia danych. Stacja pogodowa i sejsmometr urozmaicają rodzaje pomiarów dostępnych w grze.
Czy warto zagrać?
Opinie graczy na temat rozszerzenia pozostają w większości pozytywne mimo upływu lat od premiery. Recenzenci podkreślają, że robotyka i rozstawiane stacje naukowe znacząco wzbogacają podstawową symulację, zachęcając do projektowania nowych pojazdów i dłuższych pobytów na powierzchni. Dodatki przypadną do gustu graczom, którzy cenią metodyczną konstrukcję i wykonywanie eksperymentów w grze podstawowej.
Najwięcej korzyści odniosą osoby poszukujące większej swobody w projektowaniu mechanizmów lub zbierania danych w czasie rzeczywistym. Rozszerzenie nie wprowadza trybu wieloosobowego ani elementów fabularnych, dlatego kierowane jest głównie do fanów symulacji jednoosobowych, którzy chcą poszerzyć możliwości po dotarciu do odległych lokalizacji. Od premiery nie wprowadzono większych aktualizacji zmieniających te systemy.
