Coś nie gra w Bibliotece to symulacja, w której gracz zajmuje się porządkowaniem książek w nawiedzonej bibliotece publicznej. Wcielamy się w byłego administratora Phillipa Sheda i spędzamy jedną napiętą noc w Alex Dieter Public Library and Center for Reflection, przywracając porządek i zmagając się z nadprzyrodzonymi skutkami mrocznej przeszłości budynku. Rozgrywka łączy metodyczne układanie książek z w pełni udźwiękowioną narracją, która przez niepokojące zjawiska rozsiane po regałach odsłania kolejne warstwy współodpowiedzialności i napięć.
Rozgrywka
Podstawą rozgrywki jest wyszukiwanie przewróconych i źle ustawionych tomów oraz umieszczanie ich na właściwych miejscach. Książki trzeba sortować według klasyfikacji dziesiętnej Deweya, sprawdzając jednocześnie nazwiska autorów i dokładne tytuły. Na półkach znajdują się tysiące prawdziwych tytułów, co tworzy realistyczne, współczesne wnętrze biblioteki i nagradza uważność. Modułowy system chaosu losuje rozmieszczenie i wybór książek w każdej rozgrywce, dzięki czemu zakres zadań zmienia się z sesji na sesję i zachęca do kolejnych wizyt.
Wraz z postępem nocy narasta aktywność zjawisk nadprzyrodzonych. Gracz napotyka i odblokowuje rozmaite niepokojące manifestacje, które zakłócają pracę i łączą się bezpośrednio z rozwijającą się historią. Wydarzenia te wymagają jednoczesnego radzenia sobie z fizycznym porządkowaniem oraz rosnącym napięciem atmosferycznym. Fabuła posuwa się naprzód dzięki rozmowom z byłym administratorem oraz odkryciom związanym z konkretnymi miejscami, w tym z złowrogo nazwanym Pokojem Tonącym, stopniowo ujawniając wydarzenia, które sprawiły, że bibliotekę nawiedziła krew i mięso.
Tryby gry
Gra jest jednoosobowym doświadczeniem narracyjnym ograniczonym do jednej nocy. Głównym źródłem powtarzalności jest modułowy system chaosu, który zmienia rozmieszczenie książek i wynikające z tego zadania porządkowe, nie wprowadzając jednak oddzielnych trybów. Gracz przechodzi tę samą fabułę i odwiedza te same lokacje, lecz proceduralne różnice w układzie książek i wyzwalaniu manifestacji tworzą za każdym razem odmienne sesje skupione na ukończeniu i odkrywaniu, a nie na rywalizacji czy współpracy.
Fabuła i atmosfera
Akcja opowiada o rewitalizacji małego górskiego miasteczka Sweet Elm przez miliardera Alexa Dietera, którego inwestycje w infrastrukturę i technologię skrywają mroczne działania, które doprowadziły bibliotekę do obecnego stanu. Podczas układania książek gracz poznaje historię budynku dzięki dialogom i opowiadaniu środowiskowemu. Atmosfera czerpie z napięcia pustej biblioteki po godzinach, gdzie rutynowe czynności przeplatają się z niepokojącymi siłami nadprzyrodzonymi, które wymagają uwagi równie pilnie jak książki.
Manifestacje pojawiają się w trakcie pracy, dając okazję do odblokowania kolejnych fragmentów fabuły i niepokojących spotkań. Projekt podkreśla kontrast między uporządkowanym procesem klasyfikacji a chaotycznymi, cielesnymi intruzjami wypełniającymi przestrzeń, budując poczucie współodpowiedzialności i potrzebę rozwiązania, półka po półce.
Czy warto zagrać?
Osoby szukające symulacji łączących precyzyjne mechaniki organizacyjne z narracyjną głębią znajdą tu spójne doświadczenie. Realne zastosowanie klasyfikacji dziesiętnej Deweya oraz tysiące autentycznych tytułów wyróżniają grę spośród lżejszych tytułów porządkowych, a modułowy system chaosu sprawia, że podstawowe zadanie pozostaje świeże przez wiele nocy. Studio odpowiedzialne za wcześniejsze, nietypowe projekty wykazuje się przywiązaniem do nietuzinkowych koncepcji, łącząc medytacyjną satysfakcję z sortowania z narastającymi elementami grozy.
Ponieważ tytuł pozostaje niewydany i nie ma jeszcze recenzji graczy, zainteresowanie zależy od chęci spędzenia jednej nocy w symulatorze nawiedzonej biblioteki, który stawia na staranne układanie książek i odkrywanie fabuły zamiast akcji czy trybów wieloosobowych. Zapowiedziany zakres sugeruje silny apel do fanów refleksyjnych symulacji połączonych z atmosferyczną narracją od dewelopera znanego z niekonwencjonalnych rozwiązań.