The Joy of Sculpting to wyróżniający się 3D-owy tytuł imprezowy z gatunku casual indie na PC. Gracze wspólnie tworzą i przekształcają rzeźby, łącząc proces tworzenia, interpretacji i lekkiej sabotażu, dzięki czemu proste hasła w kolejnych rundach prowadzą do zaskakujących efektów.
Rozgrywka
Podstawą mechaniki jest swobodne modelowanie cyfrowej gliny w czasie rzeczywistym za pomocą metaballów, które płynnie łączą się i rzeźbią. Biblioteka licząca ponad 300 obiektów daje punkt wyjścia w kategoriach takich jak zwierzęta, jedzenie, rośliny, części ciała czy twarze. Każdy element można dowolnie przesuwać, obracać, skalować, odbijać lustrzanie i barwić przy użyciu pełnego koła kolorów. Na początku proces wydaje się prosty, lecz pod presją czasu w grupie staje się znacznie bardziej wymagający. Rzeźby przechodzą z rąk do rąk - dzieło jednej osoby staje się surowcem dla kolejnego gracza, który je modyfikuje lub opisuje.
Tryby gry
Cztery różne tryby wieloosobowe oraz osobny wariant dla jednego gracza tworzą zróżnicowane doświadczenie. W Telephone Game jeden gracz rzeźbi według napisanego hasła, a następny opisuje efekt, przekazując opis dalej jako nowe zadanie - łańcuch często prowadzi do dużych zmian względem pierwotnego pomysłu. Copy Cat wymaga zapamiętania pokazywanej rzeźby i odtworzenia jej od zera pod presją czasu, podczas gdy inni pracują nad własnymi kopiami. Frankenstein skupia się na wspólnej pracy - uczestnicy kolejno dodają elementy do jednej, wspólnej rzeźby bez ograniczeń. Gallery pozwala grupom prezentować i omawiać zapisane prace z dowolnego trybu, zbierając opinie lub prowadząc lekką krytykę. Tryb singleplayer sandbox usuwa ograniczenia czasowe i elementy społeczne, umożliwiając swobodne eksperymentowanie bez obserwatorów.
Główne cechy
Kontrola obiektów wykracza poza podstawowe ustawianie - pozwala na precyzyjne dopasowanie i nakładanie koloru, wspierając zarówno szczegółowe, jak i abstrakcyjne efekty. Interakcje metaballów w czasie rzeczywistym umożliwiają organiczne łączenie się elementów, przypominające pracę z gliną, lecz w pełni cyfrowe. Nacisk na mutację i reinterpretację zapewnia wysoką wartość powtarzalności - ta sama początkowa wskazówka rzadko prowadzi do identycznego wyniku. Wieloplatformowy tryb multiplayer umożliwia wspólne sesje online, odpowiednie zarówno dla krótkich, jak i dłuższych rozgrywek w małym gronie.
Czy warto zagrać?
Tytuł kierowany jest do osób lubiących kreatywne gry imprezowe, w których liczy się szybkie myślenie i akceptacja chaotycznych efektów, a nie precyzja wykonania. Premiera zaplanowana na 2026 rok oznacza brak recenzji użytkowników, więc oczekiwania opierają się wyłącznie na opisie mechanik. Osoby zainteresowane mechaniką rzeźbienia, łańcuchami reinterpretacji w stylu gry w głuchy telefon czy wspólnym budowaniem znajdą tu bezpośrednie odpowiedniki w dostępnych trybach. Sandbox dla jednego gracza stanowi łatwy punkt wejścia do ćwiczenia lub indywidualnej zabawy. Najwięcej korzyści z rozgrywki wyciągną grupy szukające lekkiej rywalizacji i wspólnej zabawy wynikającej z ewolucji dzieł.
