Through the Darkest of Times to strategiczna symulacja przygodowa dla jednego gracza, osadzona w nazistowskich Niemczech. Gracz kieruje małą grupą oporu złożoną z zwykłych mieszkańców Berlina, prowadząc działania konspiracyjne od 1933 roku i balansując między tajnymi operacjami a ciągłym zagrożeniem dekonspiracją i aresztowaniem.
Rozgrywka
Podstawą rozgrywki są cotygodniowe tury podzielone na cztery okresy historyczne. Każdy tydzień zaczyna się od kontekstu historycznego podanego w formie doniesień prasowych, po czym gracz przydziela trzy do pięciu członków grupy do zadań takich jak kolportaż ulotek, malowanie haseł, zbieranie informacji, werbowanie nowych sympatyków czy przeprowadzanie sabotażu. Kluczowe jest zarządzanie zapasami i morale, ponieważ nieudane lub ryzykowne akcje mogą skończyć się aresztowaniami lub gorszymi konsekwencjami.
Decyzje mają znaczenie wykraczające poza bieżące efekty. Gracz musi oceniać potencjalne korzyści operacji w kontekście ryzyka wykrycia, a wydarzenia często zmuszają do wyboru między ochroną konkretnych osób a realizacją celów ruchu. Między turami pojawiają się sceny dialogowe z mieszkańcami i członkami grupy, które pokazują, jak zwykli ludzie radzą sobie ze strachem i dylematami moralnymi pod reżimem.
Ekspresjonistyczne ilustracje oddają kluczowe sceny i ich skutki, budując ponurą atmosferę bez dynamicznych sekwencji akcji. Główny nacisk położono na zarządzanie i planowanie, a nie na bezpośrednią konfrontację, przy zachowaniu historycznej rzetelności - indywidualne działania nie mogą zmienić biegu większych wydarzeń.
Tryby gry
Gra oferuje jedną, ciągłą kampanię podzieloną na cztery rozdziały. Każdy z nich trwa około dwudziestu tygodni i na początku resetuje niektóre zasoby, takie jak liczba sympatyków, jednocześnie przesuwając oś czasu przez ważne momenty historyczne. W każdym rozdziale pojawiają się opcjonalne cele poboczne, dające dodatkowe wyzwania, na przykład w postaci konkretnych zasobów lub działań, bez wpływu na główny przebieg kampanii.
Postęp zależy od utrzymania wystarczającej liczby sympatyków, by kontynuować działalność w kolejnym rozdziale. Nie ma oddzielnych poziomów trudności, trybów wieloosobowych ani alternatywnych stylów rozgrywki - całość skupia się na jednej narracyjnej historii oporu, która rozwija się sekwencyjnie od początku lat 30. aż po ostatnie lata wojny.
Kontekst historyczny i mechaniki
Mechaniki kładą nacisk na zarządzanie ryzykiem i planowanie długoterminowe, a nie na walkę. Członkowie grupy mają indywidualne cechy wpływające na skuteczność w różnych zadaniach, a gracz musi rotować przydziały, by uniknąć wypalenia lub powtarzalnych schematów, które mogą wzbudzić podejrzenia. Rekrutacja pozwala stopniowo rozbudowywać zespół, a zdobywanie informacji odblokowuje bezpieczniejsze lub skuteczniejsze opcje w dalszej części rozdziału.
Symulacja śledzi skutki działań przez wiele tur - aresztowania trwale usuwają członków i wpływają na morale całej grupy. System ten podkreśla niepewny charakter działalności oporu, gdzie małe sukcesy kumulują się powoli, a porażki mogą szybko się nawarstwiać.
Czy warto zagrać?
Osoby szukające refleksyjnej strategii osadzonej w realiach historycznych znajdą tu kampanię, która stawia na narrację i decyzje, a nie na długi czas rozgrywki. Recenzje podkreślają siłę opowieści i sposób, w jaki mechaniki wspierają temat ograniczonego, lecz znaczącego oporu.
Tytuł przypadnie do gustu fanom symulacji i gier zarządczych, którzy cenią krótsze, zamknięte historie zamiast otwartych lub rywalizacyjnych form rozgrywki. Struktura dla jednego gracza i nacisk na atmosferę czynią go dobrą propozycją dla osób zainteresowanych niezależnymi tytułami historycznymi, które ukazują trudne okresy przez pryzmat działań na skalę osobistą.
