„White Day: A Labyrinth Named School" to gra survival horror z perspektywy pierwszej osoby, stworzona z myślą o komputerach PC. Wcielamy się w nowego ucznia, Hee-Min Lee, który w Dzień Białej Dnia przemyca się do liceum Yeondu, by zostawić prezent. Zamiast szybkiego powrotu czeka go zamknięcie w budynku pełnym wrogich sił. Rozgrywka skupia się na eksploracji, zarządzaniu ekwipunkiem i unikaniu zagrożeń w kampanii jednoosobowej pozbawionej walki.
Rozgrywka
Podstawą jest przemierzanie szkolnych korytarzy i sal z latarką, przy jednoczesnym unikaniu wykrycia. Ograniczona liczba miejsc w inwentarzu zmusza do przemyślanych decyzji, a apteczki działają dopiero po użyciu. Zapisywanie możliwe jest wyłącznie przy tablicach ogłoszeń za pomocą rzadkich pisaków, co podnosi stawkę każdej decyzji. Zagadki polegają na zbieraniu przedmiotów i rozwiązywaniu zagadek środowiskowych, przy czym rozwiązania losują się w kolejnych przebiegach, by zniechęcić do korzystania z wcześniejszej wiedzy. Wybory dialogowe podczas spotkań z innymi uwięzionymi uczniami wpływają na relacje i dostępne ścieżki. Duchy oraz nieustępliwy woźny ścigają gracza, zmuszając do korzystania z kryjówek lub precyzyjnego wyczucia czasu.
Tryby gry
Gra oferuje kilka poziomów trudności, które zmieniają dostępność przedmiotów, częstotliwość podpowiedzi, agresję przeciwników oraz aktywność zjawisk paranormalnych. Tryb Bardzo Łatwy zmniejsza zagrożenia i dodaje więcej zasobów dla graczy skupionych na fabule. Wyższe poziomy zwiększają liczbę duchów, usuwają wskazówki z telefonu i ograniczają zapasy. Tryb Piekło, odblokowywany po pierwszym ukończeniu, zapewnia najtrudniejszą wersję z unikalnymi wydarzeniami i ostrzejszymi ograniczeniami zasobów. Opcje te modyfikują poziom wyzwania, nie wprowadzając jednak osobnych typów rozgrywki ani elementów wieloosobowych.
Fabuła i atmosfera
Historia odkrywana jest podczas eksploracji szkolnej przeszłości - poprzez dokumenty, opowieści o duchach i rozmowy z kolegami. Rozgałęzione dialogi prowadzą do różnych rezultatów w zależności od podjętych decyzji. Otoczenie podkreśla poczucie osamotnienia w słabo oświetlonych korytarzach, a warstwa dźwiękowa potęguje napięcie. Przedmioty do zebrania poszerzają wiedzę o burzliwej historii budynku, zachęcając do dokładnych poszukiwań mimo presji ze strony pościgów.
Wiele zakończeń
Działania i wybory dialogowe decydują o finale, dając dziewięć możliwych zakończeń. Poziom trudności wpływa na dostępność konkretnych zakończeń - trudniejsze tryby odblokowują dodatkowe treści, jednocześnie ograniczając wsparcie. Taka konstrukcja zachęca do kolejnych przebiegów, oferując nowe scenariusze i informacje o bohaterach oraz miejscu akcji.
Czy warto zagrać?
Tytuł przypadnie do gustu fanom klasycznego survival horroru, ceniącym niedobór zasobów, losowe zagadki i skupienie na skradaniu. Jednoosobowa kampania i nacisk na atmosferę trafią do osób szukających zwartego, napiętego doświadczenia zamiast dynamicznej akcji. Recenzje chwalą narrację środowiskową oraz wartość regrywalną wynikającą z wariacji zakończeń i poziomów trudności, choć niektórzy zwracają uwagę na okazjonalną sztywność sterowania i zachowań przeciwników. Wydane łatki poprawiły balans względem wersji premierowej. Miłośnicy zagadek i horroru opartego na fabule w szkolnej scenerii znajdą tu spójną rozrywkę, natomiast gracze preferujący bezpośrednią konfrontację lub funkcje sieciowe powinni poszukać innych tytułów. Remake ulepsza oprawę wizualną i dostępność w porównaniu z oryginałem, zachowując przy tym pierwotne napięcie.
