Ad Infinitum to przygodowa gra psychologicznego horroru dla jednego gracza, łącząca elementy akcji z zagadkami i eksploracją. Akcja osadzona jest w realiach I wojny światowej i opowiada o niemieckim żołnierzu, którego umysł rozdziera się między rodzinnym domem a okopami frontu. Głównym motywem jest przerwanie cyklu traumy i koszmarów, w których zaciera się granica między wspomnieniami a realnym zagrożeniem.
Rozgrywka
Gracz porusza się między dwoma powiązanymi ze sobą światami: rozpadającym się dworem z czasów młodości bohatera oraz błotnistymi polami bitewnymi Ziemi Niczyjej. Poruszanie się wymaga uważnego słuchania - niektóre stworzenia reagują na odgłosy kroków. Walka polega na konfrontacjach z koszmarnymi istotami wyłaniającymi się z psychiki żołnierza, choć wiele starć lepiej przetrwać, unikając bezpośredniego starcia i korzystając z otoczenia.
Zagadki wynikają naturalnie z potrzeby zrozumienia zachowań i motywacji potworów. Rozwiązywanie ich często wymaga odtworzenia fragmentów przeszłości poprzez eksplorację obu lokacji. Główna pętla rozgrywki przeplata napiętą wędrówkę, lekkie starcia z groteskowymi figurami oraz rozwiązywanie zagadek, które odsłaniają kolejne rozdźwięki w rodzinie naznaczonej wojną. Niektórzy gracze zgłaszali problemy z wydajnością w wybranych obszarach, jednak nacisk położono przede wszystkim na budowanie atmosfery, a nie na dynamiczną akcję.
Tryby gry
Ad Infinitum oferuje jedną, ciągłą historię bez trybów wieloosobowych ani odrębnych wariantów rozgrywki. Fabuła rozwija się liniowo, przeplatając sceny w domu i w okopach, bez rozgałęzień ani dodatkowych aktywności pobocznych. Całość toczy się w jednolitym formacie dla jednego gracza.
Fabuła i świat
Historia skupia się na długofalowych skutkach Wielkiej Wojny dla jednej niemieckiej rodziny. Poprzez eksplorację i rozwiązywanie zagadek gracz odkrywa tajemnice łączące osobiste wspomnienia z okrucieństwami frontu. Koszmary przybierają cielesną formę - od ślepych demonów wrażliwych na dźwięk, przez rozczłonkowane marionetki czające się w mroku, po inne byty zrodzone z traumy. Świat gry kontrastuje spokojny rozpad rodzinnego dworu z surowym chaosem okopów, podkreślając motywy stresu pourazowego i rozbitej tożsamości.
Czy warto zagrać?
Ad Infinitum przypadnie do gustu fanom horroru psychologicznego, którzy cenią narrację i integrację zagadek bardziej niż czystą akcję czy mechaniki przetrwania. Unikalna perspektywa I wojny światowej oraz projekty stworów zapewniają zapadające w pamięć napięcie, szczególnie osobom zainteresowanym opowieściami o traumie i pamięci. Recenzje chwalą skuteczne budowanie grozy i autentyczną atmosferę, choć niektórzy wskazują na okazjonalne niedociągnięcia projektowe i problemy techniczne, które mogą zakłócić immersję. Gra regularnie pojawia się w promocjach na platformach cyfrowych, co czyni ją przystępną dla osób szukających spójnej, jednotorowej przygody grozy bez elementów live-service. Jeśli połączenie skradanki, zagadek i koszmarów inspirowanych I wojną światową odpowiada Twoim preferencjom, tytuł oferuje wyjątkowe doświadczenie warte rozważenia.
