An-pêng: Still Here to niezależna symulacja przetrwania z elementami RPG, której akcja rozgrywa się w jednym bloku mieszkalnym w dzielnicy Anping w Tainan we wczesnych dniach konfliktu. Gracz wciela się w osobę, która zdecydowała się nie ewakuować, i skupia się na codziennych czynnościach związanych z przetrwaniem bez prądu, stałego dostępu do żywności i pomocy z zewnątrz. Główna mechanika opiera się na realistycznym zarządzaniu ograniczonymi zasobami i czasem, a nie na efektownych sekwencjach akcji.
Rozgrywka
Akcje prezentowane są w formie kart na ekranie, z których każda odpowiada określonemu odcinkowi czasu w grze. Gracz wybiera spośród takich opcji jak przeszukiwanie szuflad i szafek, przemieszczanie się między pokojami lub schodami, spożywanie znalezionych pokarmów i napojów, spanie do rana czy sprawdzanie zapasów i kodeksu. Każda decyzja przesuwa wskazówki zegara o czas wynikający z charakteru czynności - przetrząśnięcie jednej szafki trwa znacznie krócej niż zejście z czternastego piętra bez windy.
Stan bohatera opisują osiem wskaźników: zdrowie, sytość, pragnienie, energia, temperatura ciała, obrażenia, nastrój oraz higiena. Każdy z nich spada w innym tempie i ma optymalny zakres, a nie prostą skalę „im więcej, tym lepiej". Przejadanie się niesie konsekwencje tak samo jak głód, a mokre ubranie przyspiesza wychładzanie organizmu. Czterosezonowy system pogody wprowadza dobowe wahania temperatury, długotrwałe opady oraz nagłe tajfuny, których nie da się przewidzieć z wyprzedzeniem.
Zarządzanie ekwipunkiem stanowi kolejną warstwę decyzji. Przedmioty mają wagę, a gracz zaczyna z dwiema wolnymi rękami i plecakiem, z możliwością znalezienia wózka ręcznego. Przeterminowane produkty mogą nadal dostarczać kalorii, lecz niosą ryzyko dodatkowych efektów, co wymusza ciągłe kompromisy. Atrybuty fizyczne rozwijają się wyłącznie przez powtarzalne czynności: dźwiganie ciężkich przedmiotów buduje siłę, a dłuższe marsze zwiększają wytrzymałość. Na początku gry można wybrać jedną z sześciu sylwetek, z których każda zaczyna z innymi wartościami wyjściowymi.
Dialogi i fragmenty fabularne pojawiają się w tajwańskim piśmie Pe̍h-ōe-jī z opcjonalnym równoległym tekstem po angielsku, tradycyjnym chińskim, japońsku lub niemiecku. W grze nie ma postaci niezależnych, więc jedynym głosem jest wewnętrzny monolog bohatera. Rozproszone wpisy w kodeksie dostarczają tła wydarzeń, nie wpływając jednak na mechaniki przetrwania.
Tryby gry
Doświadczenie ogranicza się do jednego, ciągłego scenariusza przetrwania bez trybów wieloosobowych, rywalizacyjnych czy kooperacyjnych. Cała rozgrywka toczy się w tym samym mieszkaniu w okresie Early Access, a postęp wynika z codziennych wyborów, a nie z rozgałęzionych kampanii czy osobnych poziomów trudności. Systemy pogody i wskaźników działają identycznie we wszystkich sesjach, a spanie stanowi główny punkt zapisu, przesuwający czas do kolejnej, najbardziej niebezpiecznej nocy.
Świat i atmosfera
Historia rozwija się poprzez obserwacje bohatera oraz fragmenty kodeksu, które pokazują, jak zwykłe dni ustępowały miejsca nakazom ewakuacji. Oprawę wizualną zaczynają zdjęcia wykonane na miejscu w Anping - uliczek, klatek schodowych i podwórzy - oczyszczone z elementów komercyjnych i danych osobowych, a następnie poddane stylizacji AI na animowane sceny. Sam tytuł niesie podwójne znaczenie: Anping jako nazwa miejsca oraz odwrócenie znaków, które można odczytać jako życzenie bezpieczeństwa.
Projekt pozostaje solowym przedsięwzięciem, a podstawowe systemy czasu, pogody, śledzenia wskaźników, inwentarza i skryptów są już gotowe. Early Access zaplanowany na koniec 2026 roku ma poszerzyć środowisko o dodatkowe wnętrza i plener oraz zastąpić domyślny interfejs silnika dedykowanym projektem.
Czy warto zagrać?
Tytuł skierowany jest do graczy ceniących przemyślane, oparte na systemach symulacje przetrwania, w których kluczowe znaczenie ma niedobór zasobów i codzienna rutyna, a nie walka czy konflikt na dużą skalę. Brak innych postaci oraz skupienie na wewnętrznych decyzjach tworzą spokojny, refleksyjny nastrój, nagradzający staranne planowanie wokół ośmiu wskaźników i realistycznych kosztów czasowych. Osoby zainteresowane elementami kulturowymi w języku lub proceduralnymi efektami pogodowymi znajdą tu charakterystyczne rozwiązania. Ponieważ projekt wciąż jest w fazie rozwoju, a interfejs nie został jeszcze dopracowany, zainteresowani gracze mogą woleć śledzić aktualizacje przed zakupem, zwłaszcza jeśli zależy im na dopracowanej prezentacji obok już gotowej mechanicznej głębi. Struktura jednoosobowa oferuje zamkniętą pętlę rozgrywki, którą można powtarzać z różnymi sylwetkami początkowymi i stylami gry, bez potrzeby dodatkowych trybów czy rozszerzeń.
