Castle Morihisa to strategiczna gra niezależna łącząca mechaniki roguelike z budowaniem talii na PC. Gracz wciela się w szpiega wysłanego do odizolowanej twierdzy, gdzie japońskie duchy i istoty z folkloru stają na drodze do odkrycia prawdy o możliwej rebelii.
Rozgrywka
Podstawowa pętla polega na tworzeniu i udoskonalaniu talii w kolejnych starciach. Każda próba zaczyna się od podstawowego zestawu kart przypisanego do jednej z czterech klas. W trakcie bitew zdobywa się monety na zakup nowych kart w sklepach oraz talenty modyfikujące styl gry. Pula ponad 300 kart pozwala na różnorodne podejścia - od defensywnych konfiguracji po gwałtowne serie obrażeń.
Mnich opiera się na medytacji do oczyszczania i przygotowania, a efekty mantr łączą ofensywę z obroną. Wybór talentów umożliwia zmianę roli w trakcie próby. Samuraj koncentruje się na pojedynczych, potężnych uderzeniach dzięki mechanikom sakury i kontrataku, nagradzając budowanie talii pod ekstremalne wartości obrażeń. Onmyōji przywołuje shikigami zasilane esencją krwi i korzysta z talentów wysysania życia, by przetrwać dłuższe walki. Ninja stawia na kombinacje z dziewięcioma znakami mantr, kunai i shurikenami, wymagając precyzyjnego planowania sekwencji.
Upadli bohaterowie z okresu Sengoku występują jako opcjonalni sojusznicy, każdy z unikalnymi umiejętnościami zdolnymi odwrócić losy trudnych starć. Losowo generowane walki z yokai sprawiają, że kolejne próby różnią się od siebie, a struktura gry zachęca do eksperymentowania z talentami i synergiami kart.
Tryby gry
Castle Morihisa oferuje tryb dla jednego gracza w formule roguelike opartej na powtarzanych próbach. Gracz wybiera klasę i próbuje dotrzeć do zamku, pokonując serie bitew. Każda próba rozwija talię dzięki nagrodom z walk i zakupom w sklepach, a stały postęp ogranicza się do odblokowań i lepszego zrozumienia mechanik, bez przenoszenia mocy między podejściami.
Elementy proceduralne sprawiają, że żadna próba nie przebiega identycznie. Spotkania z wrogami inspirowanymi japońskim folklorem oraz konieczność bieżącego dostosowywania składu talii stanowią główne wyzwanie. Gra nie oferuje oddzielnych trybów rywalizacji ani współpracy - całość skupia się na samotnych sesjach budowania talii w roguelike.
Strategie klas i głębia budowania talii
Każda klasa narzuca inne priorytety przy konstruowaniu talii. Mnich balansuje medytacją przygotowującą pole i mantrami dającymi bezpośredni efekt, często łącząc talenty przekształcające jedno w drugie. Samuraj nagradza agresywne skalowanie pod pojedyncze, miażdżące uderzenia, wykorzystując płatki sakury i kontrataki do karania przeciwników. Pokłady Onmyōjiego opierają się na przywoływaniu duchów i efektach wysysania życia, prowadząc do zwycięstw przez wyniszczenie. Ninja wymaga opanowania kombinacji znaków i narzędzi do rzutów, by osiągać elastyczne, wymagające precyzji egzekucje.
Talenty zdobywane w trakcie próby dodatkowo dostosowują te ścieżki. System wspiera zarówno proste wyścigi obrażeń, jak i bardziej złożone strategie kontroli, przy jednoczesnym zarządzaniu ograniczonymi zasobami między starciami. Pula ponad 300 kart zapewnia wystarczającą różnorodność, by każda klasa oferowała kilka sensownych buildów bez potrzeby korzystania z zewnętrznych poradników.
Czy warto zagrać?
Castle Morihisa dostarcza wymagającego doświadczenia roguelike deckbuildera opartego na czterech odrębnych klasach i motywach japońskiego folkloru. Recenzje użytkowników na Steamie oscylują wokół oceny „mieszane" - 66% pozytywnych z 347 ocen - chwaląc oprawę graficzną, muzykę i pomysły mechaniczne, jednocześnie wskazując na problemy z balansem i różnorodnością niektórych prób. Gra przypadnie do gustu osobom ceniącym iteracyjne udoskonalanie talii i wysoki poziom trudności w sesjach jednoosobowych. Ci, którzy szukają świeżego spojrzenia na gatunek z mechanikami specyficznymi dla klas i przywoływaniem sojuszników, mogą uznać rdzeń rozgrywki za angażujący, zwłaszcza po uwzględnieniu poprawek wydanych po premierze. Dostępność na PC czyni ją przystępną dla fanów strategicznej gry karcianej, którzy cenią spójność tematyczną bardziej niż szeroki wachlarz trybów.
