Lost Lullabies: The Orphanage Chronicles to kooperacyjna gra przygodowa z elementami horroru, osadzona w 1980 roku. Łączy śledztwo, rozwiązywanie zagadek i mechaniki wypędzania duchów w opuszczonym sierocińcu. Gracze badają ruiny Lowell Orphanage, które spłonęło w 1960 roku po doniesieniach o eksperymentach i maltretowaniu dzieci, aby zidentyfikować i zmierzyć się z pozostałymi bytami. Gra wspiera tryb solo lub zespoły do czterech osób, a zbieranie dowodów i sprzętu stanowi podstawę każdej sesji.
Rozgrywka
Podstawowa pętla polega na odnajdywaniu i klasyfikowaniu duchów za pomocą specjalistycznych narzędzi, zanim gracze zajmą się ich historiami. Osiemnaście różnych typów duchów wymaga odmiennych metod zbierania dowodów z puli dwudziestu czterech elementów wyposażenia. Sesje rozgrywają się na dużej, wielopoziomowej mapie sierocińca, gdzie rozmieszczenie tropów i dostępne strefy zmieniają się między kolejnymi podejściami, zmuszając do ponownego eksplorowania nawet przy powtórnych wizytach. Ciemne korytarze i ciasne pomieszczenia budują napięcie, gdy gracze tropią dźwiękowe sygnały, wizualne anomalie i fizyczne ślady pozostawione przez byty.
Po potwierdzeniu typu ducha na podstawie zebranych dowodów uwaga skupia się na zagadkach fabularnych związanych z jego przeszłością. Rozwiązanie tych zagadek pozwala graczom albo zneutralizować wrogie obecności, albo przynieść spokój bardziej neutralnym bytom. Przedmioty rozrzucone po otoczeniu, w tym zdjęcia i dokumenty z epoki, dostarczają informacji potrzebnych do ukończenia historii każdego ducha. Komunikacja głosowa dodaje kolejną warstwę - wypowiedziane słowa mogą wywołać reakcje bytów lub ujawnić ukryte informacje.
Garaż pełni funkcję hubu przedmisji, gdzie zespoły organizują się, wymieniają sprzęt, wybierają rozdziały i szukają opcjonalnych sekretów. W samym sierocińcu tajemniczy Shady Dealer przyjmuje zebrane drobiazgi w zamian za przydatne przedmioty pomagające w lokalizowaniu lub konfrontacji z duchami. Mapa rozwija się stopniowo wraz z postępem rozdziałów i opcjonalnymi minigrami, odblokowując nowe skrzydła i możliwości śledztwa w miarę upływu czasu.
Tryby gry
Istnieją dwa główne sposoby rozgrywki. Tryb fabularny podąża za czwórką przyjaciół, którzy w 1980 roku wkraczają do sierocińca i przechodzi przez cztery rozdziały opowiadające o ich śledztwie. Pierwsze dwa rozdziały są już dostępne, a każdy zawiera cztery duchy, których historie gracze muszą odtworzyć poprzez dowody i zagadki. Oddzielny tryb kooperacji online pozwala grupom wielokrotnie mierzyć się z tymi samymi lokacjami dla dłuższej rozgrywki, przy czym proceduralne zmiany układu zachowują różnorodność spotkań.
Postępy przenoszą się między obydwoma trybami. Ukończenie celów fabularnych odblokowuje dodatkowe fragmenty mapy i opcje wyposażenia, które pomagają w sesjach kooperacyjnych. Gracze solo mogą poradzić sobie ze wszystkim samodzielnie, choć współpraca z drużyną przyspiesza zbieranie dowodów i rozwiązywanie zagadek, gdy w jednym obszarze pojawia się kilka duchów.
Atmosfera i prezentacja
Oprawa graficzna podkreśla wypalone korytarze, wyblakłe wnętrza z lat 60. i 70. oraz zmieniające się źródła światła tworzące obszary niemal całkowitej ciemności. Warstwa dźwiękowa zawiera efekty dźwiękowe z epoki oraz upiorne sygnały audio, które gracze muszą interpretować w czasie rzeczywistym. Hub w garażu wzmacnia klimat 1980 roku dzięki detalom z okresu i funkcjonalnym ekranom do koordynacji zespołu.
Wyposażenie obejmuje zarówno podstawowe urządzenia detekcyjne, jak i bardziej specjalistyczne narzędzia ujawniające różne rodzaje dowodów. Każda sesja nagradza uważną obserwację i metodyczne przeszukiwanie zamiast bezpośredniej konfrontacji, co odpowiada śledczemu charakterowi horroru.
Czy warto zagrać?
Recenzje graczy na głównej platformie dystrybucji wskazują na ocenę „W większości pozytywne" po ponad czterystu zgłoszeniach. Obecna wersja Early Access zawiera pierwsze dwa rozdziały fabularne oraz pełny system kooperacji, a pozostałe rozdziały zaplanowano na późniejsze wydanie. Osoby ceniące metodyczne pętle polowań na duchy, narrację opartą na zagadkach oraz koordynację w małym zespole znajdą tu satysfakcjonujące mechaniki, szczególnie gdy pojawi się kompletna czterorozdziałowa historia. Zmieniająca się mapa i interakcja głosowa zapewniają wartość powtórnej rozgrywki wykraczającą poza pierwsze przejście fabuły. Uczestnicy solo mogą ukończyć wszystkie cele bez pomocy, podczas gdy grupy zyskują na efektywności i wspólnych odkryciach. Gra przypadnie do gustu graczom, którzy preferują atmosferyczne napięcie i progresję opartą na dowodach zamiast dynamicznej akcji.
