Telling Lies to niezależna gra przygodowa z elementami symulacji, skupiona na narracji śledczej. Gracz przeszukuje zbiór potajemnie nagranych rozmów wideo, by odkryć powiązania między czworgiem ludzi, których łączy jedno ważne wydarzenie. Tytuł autorstwa Sama Barlowa stawia na dedukcję i nieliniowy rozwój fabuły, realizowany poprzez wyszukiwanie słów kluczowych w cyfrowej bazie danych.
Rozgrywka
Podstawą rozgrywki jest anonimowy interfejs laptopa zawierający nagrania z okresu dwóch lat. Gracz wpisuje wyszukiwane frazy, by odnaleźć fragmenty, w których padają określone słowa. Oglądanie tych materiałów ujawnia szczegóły życia bohaterów, ich relacje oraz wydarzenia, które stopniowo układają się w spójny obraz incydentu.
Postępy zależą od uważnej obserwacji i logicznego łączenia nagrań. Każda rozmowa dostarcza kontekstu, który może prowadzić do nowych haseł, otwierając dostęp do kolejnych materiałów. System nagradza wytrwałość w porównywaniu informacji dotyczących różnych postaci i okresów.
Mechaniki koncentrują się na nawigacji po bazie danych, a nie na klasycznym sterowaniu czy walce. Gracz sam decyduje o tempie i kolejności tropów, opierając się na pojawiających się wskazówkach. To tworzy kameralne doświadczenie, w którym interpretacja wypowiadanych słów decyduje o rozwoju fabuły.
Tryby gry
Telling Lies to wyłącznie gra jednoosobowa - bez trybów wieloosobowych czy oddzielnych wariantów rozgrywki. Cała historia rozgrywa się w centralnym systemie wyszukiwania, pozwalając na dowolną kolejność eksploracji materiałów.
Nie ma tu rozgałęzionych kampanii, elementów rywalizacji ani trybów kooperacyjnych. Struktura pozostaje taka sama przy kolejnych podejściach, choć kolejność odkryć zależy od sekwencji wyszukiwanych haseł.
Fabuła i postacie
W materiałach pojawiają się cztery główne postacie, których losy splatają się wokół jednego kluczowego wydarzenia. Logan Marshall-Green, Alexandra Shipp, Kerry Bishé i Angela Sarafyan wcielają się w bohaterów, oddając rozmowy w realistycznym stylu, podkreślającym niuanse emocjonalne i sprzeczności.
Narracja buduje się przez gromadzenie kontekstu, a nie przez liniowe sceny. Gracz składa w całość motywacje, sekrety i chronologię, wracając do nagrań z nowymi hasłami podpowiadanymi przez wcześniejsze materiały. Taki sposób prezentacji podkreśla fragmentaryczny charakter prywatnych rozmów.
Czy warto zagrać?
Gracze chwalą tytuł za angażującą formułę, w której fabułę odkrywa się poprzez dialogi i detale wizualne. Recenzje podkreślają mocne kreacje aktorskie oraz satysfakcję z łączenia rozproszonych informacji. Niektórzy zwracają uwagę, że tempo bywa spokojne i wymaga skupienia na rozmowach.
Gra przypadnie do gustu osobom szukającym przygodówek opartych na narracji, w których liczy się dedukcja, a nie akcja czy zarządzanie zasobami. Skupiona forma oferuje kompletne doświadczenie bez dodatkowych aktualizacji czy sezonowych treści.
Fani tytułów opartych na przeszukiwaniu archiwów i wyciąganiu wniosków z ograniczonych źródeł docenią oryginalne podejście. Dostępność na PC zapewnia prosty dostęp dla osób zainteresowanych tego typu symulacją śledczą.
