THOTH to strzelanka twin-stick stworzona na PC, łącząca dynamiczną akcję z elementami łamigłówek. Autorem gry jest Jeppe Carlsen, były główny projektant rozgrywki w Playdead. Projekt sprowadza gatunek do podstawowych mechanik, jednocześnie wprowadzając ręcznie zaprojektowane etapy, które wymagają zarówno precyzji, jak i strategicznego myślenia. Gracz steruje prostą postacią po abstrakcyjnych arenach wypełnionych geometrycznymi kształtami, gdzie powodzenie zależy od eliminowania zagrożeń bez uwięzienia przez ich przekształcone pozostałości.
Rozgrywka
Podstawowy cykl polega na oczyszczeniu każdego ręcznie zaprojektowanego etapu ze wszystkich przeciwników. Strzał w wroga powoduje jego rozpad na upiorną pustkę, która natychmiast zaczyna ścigać gracza. Ta przemiana sprawia, że każdy udany strzał staje się nowym zagrożeniem, zmuszając do ciągłego ruchu i precyzyjnego pozycjonowania, aby unikać kolizji przy jednoczesnym prowadzeniu ognia. Prędkość ruchu spada podczas strzelania, co zwiększa napięcie i zachęca do planowania kątów ostrzału zamiast polegania na stałym przemieszczaniu się.
Poziomy wprowadzają nowe typy wrogów i mechaniki w grupach po cztery, stopniowo budując złożoność. Wczesne etapy skupiają się na podstawowym unikaniu i celowaniu, podczas gdy późniejsze dodają przeszkody i wzorce wymagające synchronizacji strzałów z trajektoriami pustek. Minimalistyczny design rezygnuje z tekstów i poradników na ekranie, dlatego gracz poznaje zasady poprzez bezpośrednie eksperymenty w każdej arenie. Takie podejście nagradza obserwację i adaptację, a nie tylko szybkie refleksy.
Pozycjonowanie nabiera kluczowego znaczenia, ponieważ pustki zachowują pęd i nieustannie ścigają gracza. Trzeba manewrować w ciasnych przestrzeniach, strategicznie wykorzystywać krawędzie areny oraz synchronizować serie strzałów, aby oczyszczać grupy bez tworzenia nieuniknionych wzorców pościgu. W efekcie rozgrywka przeplata agresywne oczyszczanie z defensywnym manewrowaniem, często w obrębie tego samego etapu.
Tryby gry
THOTH obsługuje sesje jednoosobowe, w których jedna osoba samodzielnie radzi sobie ze wszystkimi zagrożeniami i pustkami. Doświadczenie kładzie nacisk na osobiste opanowanie unikalnego układu każdego etapu oraz zachowań wrogów.
Tryb kooperacyjny pozwala dwóm graczom wspólnie pokonywać etapy na jednym ekranie. Gdy jeden z graczy zostanie wyeliminowany, jego postać przekształca się w dodatkową pustkę, która ściga pozostałego uczestnika. Ta mechanika zamienia kooperację w ryzykowną współpracę, gdzie komunikacja i wzajemne pozycjonowanie pomagają opanować rosnącą liczbę pościgowców. Jedyną dostępną opcją multiplayer jest gra lokalna, co skupia uwagę na koordynacji na wspólnym ekranie zamiast na matchmakingu online.
Projekt poziomów i progresja
Etapy podzielone są na zestawy wprowadzające nowe mechaniki przy zachowaniu podstawowych zasad. Każdy zestaw bazuje na wcześniejszej wiedzy, prezentując wariacje sprawdzające, jak dobrze gracz przyswoił wcześniejsze wzorce. Cała kampania obejmuje kilkadziesiąt ręcznie zaprojektowanych aren, prowadząc do coraz bardziej złożonych kombinacji strzelania, unikania i zarządzania pustkami.
Progresja ma charakter zamierzony, a nie liniowy. Ukończenie zestawu odblokowuje kolejną grupę, jednak wielu graczy wraca do wcześniejszych etapów, aby dopracować trasy lub osiągnąć czystsze wyniki. Brak generowania proceduralnego gwarantuje, że każdy układ został dostrojony pod konkretne wyzwania, tworząc spójne, lecz stopniowo rosnące wymagania dotyczące świadomości przestrzennej i czasu reakcji.
Estetyka i atmosfera
Oprawa wizualna opiera się na wyrazistych kolorach, powtarzających się kształtach i zmieniających się wzorach na minimalistycznych tłach. Duża cyfra często dominuje w scenie, podkreślając abstrakcyjny, niemal matematyczny charakter każdej areny. Ścieżka dźwiękowa łączy kompozycje elektroniczne z akcją, tworząc intensywną warstwę audialną, która odpowiada nieustannemu tempu, nie przytłaczając przy tym skupienia na wskazówkach wizualnych.
Taka uproszczona prezentacja eliminuje rozpraszacze, kierując całą uwagę na ruchy wrogów i trajektorie pustek. Efektem jest środowisko sprzyjające skupieniu, niemal medytacyjnemu stanowi podczas dłuższych sesji, gdy wzorce stają się znajome, lecz nadal wymagające.
Czy warto zagrać?
THOTH oferuje kompletne, zamknięte doświadczenie dla graczy ceniących strzelanki twin-stick, które stawiają na precyzję i rozwiązywanie problemów przypominających łamigłówki, zamiast power-upów czy elementów fabularnych. Ręcznie zaprojektowane etapy oraz kooperacyjny twist zapewniają wartość regrywalną, szczególnie dla osób, które lubią opanowywać złożone mechaniki w krótkich, intensywnych seriach.
Gra przypadnie do gustu fanom abstrakcyjnych tytułów akcji nagradzających eksperymentowanie i rozumowanie przestrzenne. Osoby szukające regularnych aktualizacji lub obszernej zawartości mogą uznać premierę z 2016 roku za wystarczającą ze względu na jej skupiony zakres, natomiast nowicjusze gatunku mogą wykorzystać jej przemyślaną krzywą trudności do rozwijania umiejętności. Ogólnie połączenie wymagających przebiegów jednoosobowych z napięciem kooperacji czyni THOTH trafnym wyborem dla każdego, kto ceni intensywną, minimalistyczną rozgrywkę twin-stick na PC.
