Field of Glory II: Wolves at the Gate to turowa strategia symulacyjna, która przenosi akcję Field of Glory II w lata 600-1040 n.e. Rozszerzenie skupia się na wojskowości wczesnego średniowiecza, obejmując m.in. podboje arabskie, wyprawy wikingów i Madziarów, kształtowanie się pierwszych państw europejskich oraz walkę Bizancjum o utrzymanie wpływów na wschodzie. Dodaje nowe frakcje, jednostki i scenariusze, zachowując przy tym nacisk serii na historyczną wierność składu armii i taktyki pola walki.
Rozgrywka
Podstawą rozgrywki jest dowodzenie wojskami w taktycznych bitwach, gdzie kluczowe znaczenie mają ustawienie jednostek, ukształtowanie terenu i historyczne zestawienia. Gracz wybiera spośród szczegółowych list armii odzwierciedlających rzeczywiste formacje epoki i może walczyć zarówno w trybie jednoosobowym, jak i wieloosobowym. Walka opiera się na formacjach - mechaniki uwzględniają m.in. ściany tarcz, szarże konnicy, salwy łuczników oraz oddziały specjalne, takie jak berserkowie czy słonie bojowe. Symulacja uwzględnia morale, zmęczenie i premie za oskrzydlenie, nagradzając przemyślane pozycjonowanie jednostek.
Arsenał jednostek powiększa się o 55 nowych typów, w tym huskarlów z włóczniami lub toporami, konnych i pieszych hirdmanów, bizantyńskich katafraktów, gwardię wareską, muzułmańskich włóczników i ghilmanów, piechotę dajlamicką oraz indyjskich lansjerów. Wchodzą one w skład 76 nowych list armii, które w połączeniu z poprzednimi częściami serii dają łącznie 281 dostępnych zestawów. Funkcja Sojuszników pozwala tworzyć historyczne koalicje w bitwach niestandardowych, łącząc oddziały główne z posiłkami sprzymierzeńców.
Tryby gry
Szybkie bitwy oferują gotowe starcia z puli 74 nowych scenariuszy, z możliwością wyboru strony. Epickie bitwy to większe, historyczne starcia - wśród sześciu nowych scenariuszy znajdują się m.in. Jarmuk (636), Ashdown (871), Lechfeld (955), Apamea (998), Chacz (1001) i Clontarf (1018). Custom Battles umożliwiają swobodne zestawianie armii i korzystanie z systemu sojuszników w pojedynkach solo lub online. Kampanie sandboxowe pozwalają na swobodną rozgrywkę z otwartym postępem, a sześć kampanii fabularnych przedstawia konkretne wydarzenia, w tym podboje arabskie, odbudowę Bizancjum za Bazylego II, wyprawy Karola Wielkiego, kampanie Mahmuda z Ghazny oraz dwa spojrzenia na epokę wikingów - „Wilki z morza". Wszystkie tryby skalują się wraz z modułami rozszerzającymi serię.
Kontekst historyczny i frakcje
Ekspansja obejmuje okres od arabskich podbojów po 634 r. do stabilizacji państw około 1040 r. Wprowadza dziewiętnaście nowych frakcji, m.in. Andaluzjczyków, Bułgarów, Chorwatów, Fatymidów, Franków, Ghaznawidów, Chazarów, Madziarów, Normanów, Pieczyngów, Polaków, Rusinów, Szkotów, Serbów i wikingów. Każda z nich dysponuje unikalnym składem jednostek i stylem walki - od konnych łuczników nomadów po ciężką piechotę Wysp Brytyjskich i Europy kontynentalnej.
Kampanie i bitwy odzwierciedlają m.in. rozpad kalifatów, podział imperium karolińskiego, najazdy madziarskie zakończone bitwą pod Lechfeld oraz osadnictwo wikingów w Normandii i na Rusi. Listy bizantyńskie pokazują odbudowę cesarstwa za dynastii macedońskiej po wcześniejszych stratach w Lewancie i Afryce Północnej.
Czy warto zagrać?
Recenzje na Steamie są w większości pozytywne. Tytuł skierowany jest do graczy ceniących szczegółowe symulacje historyczne z naciskiem na taktykę i budowę armii zgodną z danym okresem. Siłą dodatku jest szeroki zakres nowych treści - dziesiątki list i scenariuszy zapewniają dużą wartość regrywalną zarówno w trybie kampanii, jak i w bitwach niestandardowych. Osoby szukające symulacyjnej głębi w konfliktach średniowiecznych i wczesnośredniowiecznych znajdą tu sporo materiału, szczególnie w połączeniu z pozostałymi częściami serii. Gra jest dostępna jako samodzielne rozszerzenie bez planowanych sezonowych aktualizacji.
